Reisverslagen

EEN IMPRESSIE VAN DE REIS NAAR ZUID-AFRIKA

uitwisseling tussen predikanten uit Nederland en Zuid-Afrika, mei 2014.

Op woensdag 7 mei was het zover: samen met twee andere Nederlandse collega’s op reis naar Zuid-Afrika, naar Kaapstad. Enkele dagen konden we iets verkennen van het land en de sfeer. Op zaterdag 9 mei werd iedere Nederlandse predikant opgehaald door een Zuid-Afrikaanse collega.

Voor mij was dat ds A.D. Masent, werkzaam in de VGK-gemeente Immanuël te Paarl. Meteen bij aankomst was er kennismaking met een deel van de kerkenraad. (de kerkenraad telt 50 leden).

De gemeente zelf zag ik voor het eerst die zondag. het was moederdag. En daar blijkt veel aandacht voor te zijn in de dienst. De begroeting is bijzonder hartelijk. Het is de opmaat naar de ontmoeting met vele groepen in de week die volgt.

Maar daarnaast zijn er nog vele andere plekken die we bezoeken. Het taalmonument, waar nog  jaarlijks blanken samenkomen. Tegelijk ook is het Afrikaans de taal van de mensen uit de gemeente, die in bruin-gebied wonen. De jongeren spreken er meer en meer Engels.

We gaan ook naar de plaats, waar tot 1974 de kerk stond van de VGK Immanuël. Deze gemeente mocht dit gebouw niet meer bezoeken nadat de kerk in wit-gebied was komen te liggen, na invoering van de apartheid. Hun samenkomsten werden verplaatst naar wat tot bruin-gebied verklaard werd. En wat altijd kerk van deze gemeente was, werd afgebroken om daar vervolgens appartementen neer te zetten. De gemeente bestaat intussen meer dan 100 jaar. Maar deze jaren hebben wonden geslagen, die niet zomaar geheeld zijn. Een bezoek aan Belhar volgt, waar de belijdenis is aangenomen, waarin duidelijk gesteld wordt dat apartheid niet te verenigen valt met wat op grond van de bijbel verkondigd wordt. Bijzonder is, dat we een week later tijdens de studieweek in Stellenbosch de originelen van de belijdenis door onze handen mogen laten gaan.

Er zijn nog vele andere ontmoetingen. Een huis, waar vrouwen met hun kinderen worden opgevangen die mishandeld zijn…de gevangenis, waar Mandela zijn laatste tijd van gevangenschap doorbracht, een plaats, …de ring met collega’s, … En uiteindelijk mocht ik voorgaan in de dienst na een week met onuitwisbare indrukken en ervaringen.

Herrianne Allewijn, predikante te Landsmeer

EEN MOOI PAD MET DIE HERE

Een studiereis naar Zuid-Afrika, april 2010, deel I

In november 2009 volgde ik op het Theologisch Seminarium ‘Hydepark’ in het kader van het postacademiaal onderwijs de training ‘Facilitative leadership’ (aangeboden als ‘leiding geven aan veranderingsprocessen’).
De training werd gegeven door een Zuidafrikaanse theoloog, Frederick Marais, en zelden heb ik in een week op Hydepark zoveel geleerd. Niet alleen de inhoud van de training was zeer waardevol, maar ook de manier waarop die inhoud werd overgedragen, met zeer veel respect voor de context van elke deelnemer. De ZA collega’s die meededen maakten indruk op mij door hun authenticiteit en door hun vrijmoedigheid in het spreken over het geloof en in het omgaan met gebed. ‘Luisteren naar de ander’ kreeg een nieuwe dimensie.
Aan het eind van die week gaf ik mij op voor de uitwisseling met ZA die in april 2010 zou plaatsvinden. Deze uitwisseling wordt sinds enkele jaren georganiseerd door de Stichting ‘Zebra’ (zie hierbij een ‘oversteek-zebra’ voor ogen: het gaat om het oversteken naar de ander over grenzen van wit en zwart heen). En ik heb het zonder meer als een voorrecht beschouwd die uitwisseling mee te mogen maken.
Een week lang mocht ik de gastvrijheid ervaren van een predikantengezin in Malmesbury, in de Weskaap, en de tweede week namen de ZA predikanten en hun Nederlandse gasten deel aan de training ‘contextueel pastoraat’, die gegeven zou worden door Hanneke Meulink-Korf en Marianne Thans. Helaas moest het programma van de tweede week aangepast worden vanwege de IJslandse vulkaanuitbarsting. Voor de docenten natuurlijk frustrerend; voor ons als deelnemers bracht het in allerijl gewijzigde programma enkel maar nieuwe en kostbare ervaringen.
Ik was de eerste week te gast bij Lindi en Friedrich C., collega’s van de NG (Nederduits Gereformeerde) kerk, de van oorsprong ‘witte’ kerk, die steeds meer samenwerking zoekt met de VGK (Verenigde Gereformeerde Kerk), de vroegere ‘kleurlingenkerk’. Dat gaat uiteraard niet overal even gemakkelijk, er moeten vele grenzen overschreden en vele (voor)oordelen en schuldgevoelens overwonnen worden…. (wordt vervolgd)

Rethie van Niekerk is predikante in de Kaap en zij nam in november 2008 deel aan het uitwisselingsprogramma. Lees (in het Afrikaans) haar verslag van haar bezoek aan Nederland.
http://www.communitas.co.za/leierskap/van_niekerk_verslag.pdf

Jolanda Allewijn